وقتي داري زير يه بغض زهرآلود خفه ميشي ، وقتي كسي نيست كه يه جرعه آب تو قلوت بريزه تا راه نفست باز شه، اونوقت رنگ احساست چيه ؟ اصلا مي تونه رنگي باشه ؟

رنگ حس من شاید این گونه باشه ، کسی چه می دونه !!! شاید هم جور دیگه باشه

رنگ این روزها

سکوت لازمه / این روزا سکوت کردم دارم به روزگار نگاه می کنم که چه می کنه ؟ / منتظر نتیجه ی زندگی کردنم هستم / چی می شه ؟ /خدا داند

این عکسا هر کدوم یه رنگی از زندگی من اند / رنگ هر روز از روزگارم

 

رنگ شبهای تنهایی

 

بانویی در روزهای نبودن

 

رنگ یک آرزوی دوردست

 

روزای همیشگی

 

همنشینی هایم با شیطان

 

آرامش ؟!!!!

از مرز 25 ساله گی گذشتم

 

امشب سر ساعت 00:00 من از مرز 25ساله گی می گذرم ، یک چهارم یک سده از عمرم گذشت ، تا اینجاش بد نبوده ، به امید روزای به تر

می توان نوشت / می توان گفت

 

 

می توان نوشت / می توان از دل گفت / تا بخندد در نهانش هر کس و ناکس به سادگی یک …… /

می توان نوشت / می توان از روزگار گفت / از تمام روزهایی که گذشته و اکنون اندوه نبودنشان در دل جا خوش کرده /

می توان نوشت / می توان از تمام آدم ها گفت / از تمام آنهایی که رهگذر این کوچه ی خاکی و نم آلود بودند /

می توان نوشت / می توان از یادها گفت / از تمام آنچه بر دل مانده و هر روز صبح گرم گرم و زنده زنده به من یادآوری می کنند که چه راهی را آمده ام و به کجا باید بروم /

می توان نوشت / می توان از حسرت گفت / از ندیدن و نگقتن و نشنیدن / - حتی یک نه - /

می توان نوشت / می توان از رویاها گفت / از آن آرزوهایی که هر لحظه برایم واقعی تر از قبل می گردند /ولی هنوز فاصله ای بین مان مانده - هر چند کم تر از لحظه ای قبل - /

می توان نوشت / می توان از تمام (( من )) گفت / می توان از کمترین لحظه هایم درام ساخت / می توان از هر جنبش و کرنش یادی کرد و لبخندی زد / و شاید برای همیشه در کنارشان زیست /

می توان تا بی نهایت واژه نوشت و گفت /

من توانستم بمانم / بایستم / درک کنم و دوست داشته باشم / و هرگز نتوانستم / گرمای دستی/ منحنی لبخندی / و ارتعاش صدایی را لمس کنم / که ئوستش داشتم / با این حال توانستم بگذرم ازین حال پریشان /

در گذرگاه دلم / سر بزرن عقل / خنده ام را به خودم تقدیم کردم / و با تمام آنهایی که تنها واژه اند و نوشته / - نه صدا  و تصویر - / روزگار خوبی را می گذرانم / برای آخرین دورخیز به سمت بالا /

به دنیا بگویید بایستد

 

به دنیا بگویید بایستد    شاید زمانی درنگ کافی باشد برای یادآوری پلشتی ها

به دنیا بگویید بایستد    بیم آن می رود لحظه دیگر از انفجار مهیب نابود گردد

به دنیا بگویید بایستد    اگر نمی خواهد مرگ آنچه را دوست دارد ببیند

به دنیا بگویید بایستد    شاید ما از این ایستایی کمی آرامش بریم

به دنیا بگویید بایستد    روبه رو سیاه چاله مهیب پوچی ست

به دنیا بگویید بایستد    به این آرزو که خداوندگار برای جنبش دوباره آن پا در این خاک گذارد

به دنیا بگویید بایستد    بیش از این حرکت به کجا، آینده کثیفی منتظرش است

به دنیا بگویید بایستد    وقتی اندیشه برای مرور گذشته لازم است

به دنیا بگویید بایستد    اندک فرصتی می خواهیم برای ترمیم آنچه فنا کرده ابم

به دنیا بگویید بایستد    به حرف چه کسی می ایستد؟هیچ کس!

به دنیا بگویید بایستد    ولی اگر گوش نداد من و تو و ما با آن همراه شویم شاید بتوانیم به آنچه      

                                می خواهیم برسیم

 

پ.ن : عکس بالا رو از وبلاگ نیلی بانو دیدم و برداشتم / ممنون ازش که این قدر عکسای جالب انتخاب می کنه